Vorig jaar op 11 oktober heb ik een vlucht gemaakt in de Westerein die ik nooit zal vergeten. Ik was tot 1500 meter geklommen en kwam op een gegeven moment boven de inversie laag. Het leek net of ik in de ruimte zweefde. Kraakhelder en onder me was de grond bedekt door een sneeuwitte laag, door de felle zon beschenen.

Gisteren was het precies een jaar en een dag later en ik had een afspraak met Wilma Postma, de dochter van Monze, om een tandemvlucht te maken. Door weer- en andere omstandigeden had ze al een behoorlijke tijd moeten wachten maar nu was er een mooi windje om te starten.

Blog Image

Rond half 5 stonden we op het veld maar het waaide stevig. Het scherm bleef niet liggen en dat is voor mij altijd de grens van of het wel of niet kan. Het kon dus nog niet, laat staan met een tandemscherm. na een poosje wachten was de wind wat gaan liggen en hebben we ons klaargemaakt om te starten

Blog Image

Blog Image

Zoals je op de foto kunt zien waaide het nog steeds wel pittig maar als iemand bij het opzetten even ons vasthoud kan dat prima. Het scherm is zo stabiel dat het daarna gewoon boven je blijft staan zonder dat je wat hoeft te doen

Blog Image

De start ging een beetje slingerend maar we waren zo los. Na in het zitje te zijn geklommen, dit heeft altijd wat meer voeten in de aarde dan bij een solovlucht, hebben we een rondje gevlogen om even een flyby te doen voor pa en ma.Blog ImageAls je goed kijkt zie je er tweeBlog ImageDaarna hebben we vol gas gegeven en zijn we gaan klimmen. Eerst richting afsluitdijk en daarna zijn we afgedraaid richting Bolsward. bij Schettens zaten we op ongeveer 600m ongeveer op gelijke hoogte met de bovenkant van de inversielaag. Net als vorig jaar was het daarboven weer kraakhelder en eigenlijk helemaal niet zo koud. We zijn toen doorgeklommen naar zo’n 1000 meter. Ongelovelijk hoe verschrikkelijk mooi dat is. Richting het noorden zag je enorme cumulus wolken door de inversie heengaan boven de wadden zee. En de inversie was weer wit als sneeuw en had een mooie oranje rand die overging in helderblauw. Het is zo jammer dat ik geen foto toestel mee naar boven had genomen.

Over de radio hoorde ik klaas en matthijs. Die hingen dus ook in de lucht te genieten van het natuur schouwspel. ik hoorde dat zij wel foto’s hebben genomen en zelfs boven de wolken zijn geweest. Als dat zo is zou ik graag een exemplaar willen hebben voor mezelf maar ook om deze er nog even bij te plaatsen.

Al met al hebben we een zeer mooie vlucht gemaakt met als afsluiter een mooie afdaling met wat spiralen en wingovers. Eenmaal beneden moesten we beiden even een paar keer slikken om de oren weer open te krijgen.

Dit was zoals ik wel vaker in het najaar heb ondervonden, een van de mooiste vliegdagen.